Teksty kolęd do druku — 10 kolęd i pastorałek Rokiczanki

Jezusa narodzonego wszyscy witajmy,
Jemu po kolędzie dary wzajem oddajmy.
Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło,
skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

Oddajmy za złoto wiarę, czyniąc wyznanie,
że to Bóg i człowiek prawy leży na sianie.
Oddajmy wesoło…

Oddajmy też za kadzidło Panu nadzieję,
że Go będziem widzieć w niebie, mówiąc to śmiele.
Oddajmy wesoło…

Oddajmy za mirrę miłość na dowód tego,
że Go nad wszystko kochamy z serca całego.
Oddajmy wesoło…

Anieli w niebie śpiewają,
wszystek świat rozweselają.
Wesele opowiadają,
wszemu światu znak dawają.
Kolęda, hej kolęda!

Narodził się nam Zbawiciel,
wszego świata Odkupiciel.
Ezaijasz prorokował,
że się z Panny narodzić miał.
Kolęda, hej kolęda!

Otóż się nam dziś narodził,
aby świat z grzechu oswobodził.
Anioł pasterzom objawił,
że się Krystus na świat zjawił.
Kolęda, hej kolęda!

W Betlejem, żydowskim mieście,
tam się ku niemu pospieszcie,
leży we żłobie płaczący,
Zbawiciel nasz wszechmogący.
Kolęda, hej kolęda!

Panna lilija Syna powiła.
Gwiazda nas wiodła, gwiazda świeciła.
Dzieciąteczku, Niebożątku
zaśpiewajmy na początku.
Nowina miła, nowina miła.

Cicha stajenka, każdy przyklęka.
Jest Józef stary, Maria Panienka
i Dziecina śpi na sianie.
Nie królewskie to posłanie,
Rodzina święta, Rodzina święta.

Dziwa nad dziwy, to cud prawdziwy.
Baranek Boży to chłopiec żywy.
Dla Maryi i Józefa
wielka radość i pociecha
tej ziemskiej niwy, ziemskiej niwy.

Ta noc w Betlejem blaskiem jaśnieje.
Syn Boży w żłóbku do nas się śmieje.
Niech nam łaski swoje zsyła
ta Dziecina sercu miła,
troski rozwieje, troski rozwieje.

Gore gwiazda Jezusowi w obłoku, w obłoku.
Józef z Panną asystują przy boku, przy boku.
Hejże, ino dyny, dyna, narodził się Bóg Dziecina
w Betlejem, w Betlejem!

Wół i osioł w parze służą przy żłobie, przy żłobie.
Huczą, buczą delikatnej osobie, osobie.
Hejże, ino…

Pastuszkowie z podarunki przybiegli, przybiegli.
Wkoło szopę o północy obiegli, obiegli.
Hejże, ino…

Anioł Pański sam ogłosił te dziwy, te dziwy,
których oni nie słyszeli jak żywi, jak żywi.
Hejże, ino…

Przybieżeli do Betlejem pasterze,
grając skocznie Dzieciąteczku na lirze.
Chwała na wysokości,
a pokój na ziemi.

Oddawali swe ukłony w pokorze
Tobie z serca ochotnego, o Boże!
Chwała na wysokości…

Anioł Pański sam ogłosił te dziwy,
których oni nie słyszeli, jak żywi.
Chwała na wysokości…

Dziwili się napowietrznej muzyce
i myśleli, co to będzie za Dziecię?
Chwała na wysokości…

Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły,
wyśpiewują chwałę Bogu żywioły!
Radość ludzi wszędzie słynie,
Anioł budzi przy dolinie
pasterzy, co paśli pod borem woły!

Wypada wśród nocy ogień z obłoku!
Dumają pasterze w takim widoku.
Każdy pyta: Co się dzieje?
Czy nie świta? Czy nie dnieje?
Skąd ta łuna bije, tak miła oku?

Ale gdy anielskie głosy słyszeli,
zaraz do Betlejem prosto bieżeli.
Tam witali w żłobie Pana,
poklękali na kolana
i oddali dary, co z sobą wzięli.

I my z pastuszkami dziś się radujmy,
chwałę z aniołami wraz wyśpiewujmy!
Bo ten Jezus, z nieba dany,
weźmie nas między Niebiany,
tylko Go z całego serca miłujmy!

A to komu Aniołkowie tak prześlicznie grają?
A to komu pastuszkowie tak wdzięcznie śpiewają?
Oj, śpiewają pastuszkowie Dzieciąteczku małemu,
grają, grają Aniołkowie Panu Bogu swemu.

W stajeneczce przy Mateczce śpijże, śpij, Dziecino!
Niech Ci chwilka po chwileczce słodko, miło płyną.
Niech Ci płyną ot tak jasno, jak ta zorza świeci,
nim do ludzkich cierpień wstaniesz, by zbawić twe dzieci.

Witaj nam Jezuniu drogi, Boskie Dzieciąteczko,
Królu nieba i wszechziemi, śliczne Paniąteczko.
Witaj nam Józefie święty, Opiekunie drogi,
Tobie też Najświętsza Panno padamy pod nogi.

Zaśpiewajmy pastorałkę od serca do ucha,
gdy za oknem biała śniegu poducha, poducha.
Już Pan Jezus w żłobie leży,
na wyścigi każdy bieży,
zobaczyć Malucha, Malucha.

Powitajmy maleńkiego Jezusa z radością,
a Maryję matkę Jego z godnością, godnością.
Niech mu wszystkie dzwony grają,
Aniołowie zaśpiewają
wesołą nowinę, nowinę.

Dzieciąteczko tam na sianie cicho śpi, cicho śpi,
a Maryi z oczu płyną szczęścia łzy, szczęścia łzy.
Okruszyno moja miła,
w bólu Ciebie porodziłam,
witaj mi, witaj mi, witaj mi.

My zagrajmy żwawą nutę na flecie, na flecie
i uczcijmy jak najlepiej to Dziecię, to Dziecię.
Świeci gwiazda migotliwie,
narodził się Bóg prawdziwie
na świecie, na świecie, na świecie.

Hej, w dzień narodzenia Syna jedynego
Ojca przedwiecznego, Boga prawdziwego
wesoło śpiewajmy, chwałę Bogu dajmy.
Hej, kolęda, kolęda!

Panna porodziła niebieskie Dzieciątko,
w żłobie położyła małe Pacholątko.
Pasterze śpiewają, na multankach grają.
Hej, kolęda, kolęda!

Skoro pastuszkowie o tym usłyszeli,
zaraz do Betlejem czem prędzej bieżeli,
witając Dzieciątko, małe Pacholątko.
Hej, kolęda, kolęda!

Kuba nieboraczek nierychło przybieżał,
śpieszno ni tak ni siak wszystkiego odbieżał.
Nie miał Panu co dać, kazali mu śpiewać.
Hej, kolęda, kolęda!

Dobył tak wdzięcznego głosu baraniego,
aż się Józef stary przestraszył od niego.
Już uciekać myśli, aleć drudzy przyszli.
Hej, kolęda, kolęda!

Mówi mu staruszek: „Nie śpiewaj tak pięknie,
bo się głosu twego Dzieciątko przelęknie.
Lepiejże zagrajcie, Panu chwałę dajcie.”
Hej, kolęda, kolęda!

Zaśnij Dziecino, piękne Dziecię,
Tyś nam pociechą na tym świecie.
Zmruż oczęta swoje, Tyś serce moje.
Modlitwa moja niech uśpi Cię.

Podnieś swą rękę, błogosław nam.
Całe swe życie ja Tobie dam.
Zmruż oczęta swoje, Tyś serce moje.
Modlitwa moja, niech uśpi Cię.