Rozmaryn zasiałam – Rokiczanka – Polish lyrics

Rozmaryn zasiałam a ziele mi zeszło
Nikt nie wie, nikt nie wie, bez kogo mi tęskno

Oj, tęskno mi tęskno bez Jasia mojego
Bym drogę wiedziała poszłabym do niego

Oj, tęskno mi tęskno bez Jasia mojego
Bym drogę wiedziała poszłabym do niego

Ale drogi nie znam i pytać się wstydzę
Minęły dwa lata jak Jasia nie widzę

I poszła do karczmy, stanęła za drzwiami
A jej Jasio tańczy z innymi pannami

Skoro ją zobaczył do sieni wyskoczył
Jedwabną chusteczką wyciera jej oczy

Nie ocieraj oczu, nie będę płakała
Nie chcesz mój Jasieńku żebyś narzekała

Nie narzekaj na mnie tylko sama na się
Mówiłem ci nie raz nie ożenię ja się

Tyś mnie się czepiła jak woda kamienia
Oj niech się przede mną rozstąpi ta ziemia

Ziemia rozstąpiła, niebo otworzyło,
Bodaj na tym świecie kochania nie było.

Kto nie zna miłości ten żyje szczęśliwy
I noc ma spokojną i dzień nie tęskliwy,

Ma nockę spokojną bo się dobrze wyśpi
A dzień nie tęskliwy, o lubym nie myśli